Fonetyka - dyftongi i wymowa "o"

(wersja europejska)


WYMOWA DYFTONGÓW


AE oraz AI
- dźwięk zbliżony do "an", nosowy


AO
- dźwięk zbliżony do nosowego "a"


OE
- dźwięk zbliżony do "ą", nosowy


AI
- dźwięk zbliżony do "a"


OU
- dźwięk zbliżony do długiego "o"


WYMOWA SAMOGŁOSKI "O" ZALEŻNIE OD RODZAJU I LICZBY PRZYMIOTNIKA LUB RZECZOWNIKA


Niektóre przymiotniki w języku portugalskim posiadają w liczbie pojedynczej rodzaju męskiego końcówkę "-oso" z długim pierwszym "o" (wymawiana "-ouzu"). Jednakże w liczbie mnogiej oraz w rodzaju żeńskim długie "o" wymienia się na krótkie, stąd:
"-osos" wymawia się "-ozzusz",
"-osa" wymawia się "-ozza",
"-osas" wymawia się "-ozzasz"
np.:
formoso - formosos
formosa - formosas


Podobnie dzieje się także z rzeczownikami, np.
"poço" wymawia się "pousu", ale
"poços" wymawia się "possusz"
"ovo" wymawia się "ouwu", ale
"ovos" wymawia się "owwusz".


W ten sam sposób zachowują się rzeczowniki takie jak: almoço, coro, corpo, fogo, forno, jogo, porto, posto, povo.


Nie jest to jednak regułą, gdyż długie "o" nie zmienia się na krótkie w rzeczownikach takich jak: bolo, gosto, piloto, rosto