Fonetyka - akcent i samogłoski

(wersja europejska)


AKCENT


I typ akcentu: "á", "é" oraz "ó"
- samogłoska jest krótka, jak np. w angielskich słowach "cat", "bet", "got"
II typ akcentu: "â", "e" oraz "ô"
- samogłoska jest wydłużona, jak np. w angielskim "earn"
III typ akcentu: tylko "a" i "as"
- samogłoska jest krótka, jak np. w angielskim "cat"


Tylda: "a", "o"
- nie jest uznawana za rodzaj akcentu, oznacza dźwięk nosowy samogłoski


POJEDYNCZE SAMOGŁOSKI


A
- niekacentowana jest zbliżona do polskiego "a", słaba, bardzo często wręcz pomijana
- w pozostałych przypadkach długa lub krótka, zależy to nie tylko od rodzaju akcentu, ale i od swojej pozycji w wyrazie; łatwiej zapamiętać wymowę poszczególnych słów, niż formułować reguły dla każdego przypadku


E
- niekacentowana jest wymawiana podobnie jak polskie "i", ale krócej; jest najsłabszą z samogłosek, bardzo często pomijana
- w pozostałych przypadkach: patrz. wymowa "A"


O
- nieakcentowana jest zbliżona do polskiego "u", szczególnie na końcu wyrazu, słaba, często pomijana
- w pozostałych przypadakch: patrz. wymowa "A"


I
- podobna do polskiego 'i', ale długa i silna, jak np. w angielskim "bee"


U
- podobna do polskiego "u" ale długa i silna, jak np. w angielskim "too"