Informacja, dana, wiedza, komunikat
Podstawowym pojęciem informatyki ekonomicznej jest niewątpliwie informacja. Wagę tego elementu - w sposób niewątpliwie trafny, choć nieco górnolotny - precyzuje francuskie przysłowie głoszące : "Bez materii nie ma nic, bez energii wszystko jest nieruchome, bez informacji jest chaos". A więc najogólniej mówiąc, informacja jest tym, co w jakiś sposób porządkuje rzeczy, fakty, zjawiska, procesy itp., a mówiąc dokładniej - tym, czymś, co danym (nie przetworzonej, "surowej" liczbie, tekstowi, obrazowi, dźwiękowi) przydaje ostatecznie treści znaczeniowej, wzbogacając naszą wiedzę o przedmiocie rozważań. Innymi słowy dane uzyskują wartość informacyjną dopiero dzięki odpowiedniej interpretacji. Taką daną, której przydajemy znaczenie gospodarcze, będziemy nazywać ogólnie informacja ekonomiczną.
Informacje mają na ogół charakter rzeczywisty, a więc występują w postaci jawnej; mogą one jednak być przechowywane i udostępniane w postaci niejawnej; wtedy opatrujemy je terminem informacje wirtualne. W zależności od zastosowanego nośnika, np. papierowego w rozwiązaniach klasycznych oraz magnetycznego czy optycznego w technologii komputerowej, występuje pojecie informacji tradycyjnej oraz informacji elektronicznej.
W ujęciu makroekonomicznym informacja to:
- Towar, czyli takie dobro, w istocie rzeczy przecież niematerialne, które może jednak, na wzór dóbr materialnych, stanowić przedmiot aktu kupna-sprzedaży rynkowej.
- Informacja stała się obecnie jednym z czynników produkcji, który odgrywa coraz większą rolę i, być może, przewyższa nawet swym znaczeniem dotychczasowe klasyczne wartości, takie jak ziemia, praca i kapitał. Pogłębiając przedstawioną interpretację, powiemy, że w istocie nie chodzi o pojedynczą informację, ale o wiedzę, czyli o zbiór informacji odpowiednio usystematyzowanych, nagromadzonych celowo, syntetyzujących cząstkowe wyniki teoretyczne i uogólniających doświadczenia praktyczne. Tak pojmowaną wiedzę należy uważać za czwartą siłę wytwórczą w tzw. społeczeństwie informacyjnym
- Informacja jest podstawowym zasobem tzw. gospodarki niematerialnej; specyficznym zasobem samorzutnie się odtwarzającym, a więc nie tylko nie podlegającym naturalnemu procesowi wyczerpywania się w trakcie praktycznego użytkowania, lecz przeciwnie - stale ilościowo (i lawinowo!) przyrastającym.
W ujęciu zaś mikroekonomicznym informacja to również jeden z głównych zasobów obiektu gospodarczego.
Z formalnego punktu widzenia komunikat to wyodrębniony zbiór znaków danego kodu, nadawany i odbierany w określonym porządku czasowym i przestrzennym. My potraktujemy komunikat jako zestaw wiadomości - w formie liczbowej, tekstowej, graficznej lub obrazowej - stanowiących przedmiot przekazu (wymiany) między dowolnymi partnerami komunikacyjnymi (fizycznymi, organizacyjnymi, prawnymi). Zestaw wiadomości o charakterze ekonomicznym będący przedmiotem przekazu między partnerami rynkowymi - szeroko rozumianymi - będziemy nazywać komunikatem gospodarczym.
Informacje mają na ogół charakter rzeczywisty, a więc występują w postaci jawnej; mogą one jednak być przechowywane i udostępniane w postaci niejawnej; wtedy opatrujemy je terminem informacje wirtualne. W zależności od zastosowanego nośnika, np. papierowego w rozwiązaniach klasycznych oraz magnetycznego czy optycznego w technologii komputerowej, występuje pojecie informacji tradycyjnej oraz informacji elektronicznej.
W ujęciu makroekonomicznym informacja to:
- Towar, czyli takie dobro, w istocie rzeczy przecież niematerialne, które może jednak, na wzór dóbr materialnych, stanowić przedmiot aktu kupna-sprzedaży rynkowej.
- Informacja stała się obecnie jednym z czynników produkcji, który odgrywa coraz większą rolę i, być może, przewyższa nawet swym znaczeniem dotychczasowe klasyczne wartości, takie jak ziemia, praca i kapitał. Pogłębiając przedstawioną interpretację, powiemy, że w istocie nie chodzi o pojedynczą informację, ale o wiedzę, czyli o zbiór informacji odpowiednio usystematyzowanych, nagromadzonych celowo, syntetyzujących cząstkowe wyniki teoretyczne i uogólniających doświadczenia praktyczne. Tak pojmowaną wiedzę należy uważać za czwartą siłę wytwórczą w tzw. społeczeństwie informacyjnym
- Informacja jest podstawowym zasobem tzw. gospodarki niematerialnej; specyficznym zasobem samorzutnie się odtwarzającym, a więc nie tylko nie podlegającym naturalnemu procesowi wyczerpywania się w trakcie praktycznego użytkowania, lecz przeciwnie - stale ilościowo (i lawinowo!) przyrastającym.
W ujęciu zaś mikroekonomicznym informacja to również jeden z głównych zasobów obiektu gospodarczego.
Z formalnego punktu widzenia komunikat to wyodrębniony zbiór znaków danego kodu, nadawany i odbierany w określonym porządku czasowym i przestrzennym. My potraktujemy komunikat jako zestaw wiadomości - w formie liczbowej, tekstowej, graficznej lub obrazowej - stanowiących przedmiot przekazu (wymiany) między dowolnymi partnerami komunikacyjnymi (fizycznymi, organizacyjnymi, prawnymi). Zestaw wiadomości o charakterze ekonomicznym będący przedmiotem przekazu między partnerami rynkowymi - szeroko rozumianymi - będziemy nazywać komunikatem gospodarczym.
W kategorii: Informatyka