Rozmieszczenie lasów w Polsce i ich znaczenie dla gospodarki Polski

Lasy zajmują 28 % pow. Polski. Lesistość wykazuje przy tym znaczne zróżnicowanie przestrzenne. Rozmieszczenie lasów w Polsce to efekt nakładania się całego szeregu czynników, zarówno przyrodniczych jak i antropogenicznych. Jako najważniejsze można wymienić:
- zapotrzebowanie na użytki rolne i tereny przed zabudowaniami (ograniczenie powierzchni leśnych)
- rozwój przemysłu (wytrzebienie i degradacja lasów na terenie Śląska)
- zróżnicowanie warunków klimatycznych, wodnych i rzeźby terenu,
- zróżnicowanie przydatności rolniczej gruntów porośniętych lasem.



Skład gatunkowy lasów polskich charakteryzuje zdecydowana przewaga drzew iglastych, z których, największą powierzchnię zajmują sosny. Drzewa iglaste zajmują 78% pow. leśnych, z tym sosna i modrzew 89% , świerk 8,6%. Znacznie mniej rozpowszechniona jest jodła, która występuje głównie w Górach Świętokrzyskich, na Mazowszu i Podlasiu.


Drewno drzew iglastych znajduje zastosowanie w przemyśle celulozowo-papierniczym, w produkcji płyt wiórkowych, w przemyśle garbarskim (kora świerku ) i chemicznym. Spośród drzew liściastych największą powierzchnię zajmują: dąb, buk, grab, brzoza i olcha - ceniona zwłaszcza w przemyśle meblarski. Lasy są nie tylko źródłem pozyskiwania drzewa, dostarczają również żywicy, nasion drzew i krzewów leśnych oraz owoców runa leśnego. Dzięki wzmożonemu importowi i upowszechnianiu się drzewek sztucznych zmniejszył się wyrąb choinek (tradycyjna ozdoba domów w okresie Świąt Bożego Narodzenia z 920 tys. szt. w 1980 roku do 272 tys. w 1994 r.). Poważne zaniepokojenie budzi natomiast rosnące pozyskanie drewna na terenie Parków Narodowych. Lasy są również terenem odstrzału i odłowu zwierzyny leśnej, szczególnie dochodowe są polowania organizowane dla turystów zagranicznych i odłów żywych zwierząt na eksport. Dynamiczny rozwój łowiectwa budzi liczne protesty, zwłaszcza gdy chodzi o odstrzał gatunków zagrożonych wyginięciem, jak wilki czy rysie.