Układ Słoneczny
Aż do XVI w. ludzie wierzyli, że nieruchoma Ziemia stanowi centrum wszechświata. Dopiero Mikołaj Kopernik, twórca teorii heliocentrycznej, udowodnił, że to nie nasza planeta, ale centralnie położona gwiazda - Słońce - skupia wokół siebie inne ciała.
Wielki astronom w swym dziele " O obrotach sfer niebieskich" pisał: " Słońce, jakby na tronie królewskim zasiadając, kieruje rodziną planet, krzątającą się dookoła"... Słowa te należy jedynie sprostować dodając, że do tej rodziny należą nie tylko planety, ale również ich satelity, planetoidy, meteory, komety oraz gazy i pyły krążące w przestrzeni międzyplanetarnej. Razem tworzą cząstkę wszechświata, zwaną Układem Słonecznym.
Według najczęściej przyjmowanej teorii, w te rejony naszej Galaktyki, gdzie obecnie znajduje się Układ Słoneczny, przywędrował dawno temu pyłowo-gazowy obłok. Był on jednym z wielu rezultatów Wielkiego Wybuchu, który jak przypuszczają uczeni, zdarzył się we wszechświecie przed miliardami lat. Z owego obłoku utworzyły się poszczególne części Układu. Układ Słoneczny jest więc materią wypełniającą pewną przestrzeń w kosmosie, która przybrała różne formy. Najwięcej materii skupiło się w Słońcu. Znaczna jej część przypada na planety i ich satelity. Z resztek utworzyły się asteroidy, komety, meteory oraz gazy i pyły.
Najbliższa nam gwiazda - Słońce - jest wielką gazową kulą o promieniu prawie siedmiuset tysięcy kilometrów. Wzdłuż jej średnicy można ułożyć obok siebie dwieście osiemnaście kul ziemskich.. Waży natomiast tyle, co nasza planeta pomnożona przez trzysta trzydzieści trzy tysiące. Źródłem olbrzymiej energii wytwarzanej przez Słońce jest reakcja termojądrowa zachodząca w jego wnętrzu, polegająca na przemianie wodoru w hel. Taka reakcja jest charakterystyczna dla gwiazd. Gwiazdy są bowiem ciałami niebieskimi, produkującymi w swoim wnętrzu energię promienistą, która jest potem emitowana w przestrzeń. Korzystają z niej planety, które różnią się od gwiazd tym, że nie posiadają własnego źródła energii promienistej, świecą światłem odbitym.
W Układzie Słonecznym znajduje się 9 planet. Bliżej Słońca planety ziemskie - skaliste i mniejsze - Merkury, Wenus, Ziemia, Mars, a w większej od niego odległości cztery "gazowe olbrzymy" - Jowisz, Saturn, Uran, Neptun. Najbardziej odległy Pluton nie należy do żadnej z tych grup.
MERKURY - znajduje się najbliżej Słońca, prawdopodobnie pozbawiony jest atmosfery. Jego powierzchnię pokrywają liczne kratery, góry i doliny, podobnie jak na Księżycu. Temperatura wzrasta na nim do 400 stopni Celsjusza lub spada do -180 stopni Celsjusza.
WENUS - znajduje się najbliżej Ziemi i jest bardzo jasna, gdyż otoczona jest warstwą chmur, które odbijają światło słoneczne oraz zatrzymują ciepło wypromieniowane przez Słońce, toteż jest ona najgorętszą planetą w Układzie Słonecznym. Temperatura na powierzchni Wenus wynosi ok. 480 stopni Celsjusza.
ZIEMIA - planeta ludzi, prawdopodobnie jedyna w Układzie Słonecznym na której rozwinęło się życie. Atmosfera ziemska składa się z azotu, tlenu, i niewielkiego dodatku pary wodnej. Powierzchnię Ziemi w znacznym stopniu pokrywają akweny wodne . ziemia na jednego satelitę - Księżyc.
MARS - jest znany jako "Czerwona Planeta" z powodu czerwonego pyłu pokrywającego rozległy obszar jego powierzchni, pokrytej kraterami, szczelinami i ogromnymi wulkanami. Mars bardziej przypomina Ziemię. Na jego krańcach znajdują się podobne do ziemskich biegunów, czapy lodowe. Jest planetą zimną z temperaturą -23 stopnie Celsjusza.
Za orbitą Marsa krążą dziesiątki tysięcy drobnych ciał niebieskich zwanych planetoidami. Ich pas stanowi naturalną granicę oddzielającą planety ziemskie od tajemniczych "Gazowych Olbrzymów"
JOWISZ - jest tak wielki, że gdyby był wydrążony, zmieściło by się w nim 1300Ziem. Wokół niego znajduje się delikatny pierścień, a jego powierzchnię pokrywają pasy kłębiących się obłoków. Jest otoczony wieńcem 16 satelitów - przypomina miniaturowy układ słoneczny. Przypuszcza się, że na planecie tej wieją bardzo silne wiatry, zauważono bowiem bardzo charakterystyczny, stale zmieniający wielkość, czerwony wir. Doba na Jowiszu trwa10 godzin, czyli prawie 2,5 razy krócej niż na Ziemi.
SATURN - jest ogromną planetą, prawie tak dużą jak Jowisz. Otaczają go warstwy chmur burzowych, układających się w rozległe pasma. Ma 21 księżyców, najwięcej ze wszystkich planet.
URAN - ogromna gazowa planeta złożona z wodoru i helu z pokrytym lodem skalistym jądrem. Temperatura przy powierzchni może spaść do -214 stopni Celsjusza. Jego niebieskozieloną atmosferę tworzą takie gazy jak metan, wodór i hel.
NEPTUN - ma intensywnie niebieską atmosferę z wodoru i chmur metanu. Jego kamienne jądro jest prawie tak duże jak Ziemia. Ma 8 księżyców i układ pierścieni.
PLUTON - jest najdalszą i najmniejszą planetą o średnicy równej 1\\5 średnicy Ziemi. Jest planetą pokrytą lodem ze skały i metanu. Temperatura na jego powierzchni wynosi około -230 stopni Celsjusza. Ma jeden księżyc o połowę mniejszy od siebie. Został odkryty dopiero w 1930 roku.
Wielki astronom w swym dziele " O obrotach sfer niebieskich" pisał: " Słońce, jakby na tronie królewskim zasiadając, kieruje rodziną planet, krzątającą się dookoła"... Słowa te należy jedynie sprostować dodając, że do tej rodziny należą nie tylko planety, ale również ich satelity, planetoidy, meteory, komety oraz gazy i pyły krążące w przestrzeni międzyplanetarnej. Razem tworzą cząstkę wszechświata, zwaną Układem Słonecznym.
Według najczęściej przyjmowanej teorii, w te rejony naszej Galaktyki, gdzie obecnie znajduje się Układ Słoneczny, przywędrował dawno temu pyłowo-gazowy obłok. Był on jednym z wielu rezultatów Wielkiego Wybuchu, który jak przypuszczają uczeni, zdarzył się we wszechświecie przed miliardami lat. Z owego obłoku utworzyły się poszczególne części Układu. Układ Słoneczny jest więc materią wypełniającą pewną przestrzeń w kosmosie, która przybrała różne formy. Najwięcej materii skupiło się w Słońcu. Znaczna jej część przypada na planety i ich satelity. Z resztek utworzyły się asteroidy, komety, meteory oraz gazy i pyły.
Najbliższa nam gwiazda - Słońce - jest wielką gazową kulą o promieniu prawie siedmiuset tysięcy kilometrów. Wzdłuż jej średnicy można ułożyć obok siebie dwieście osiemnaście kul ziemskich.. Waży natomiast tyle, co nasza planeta pomnożona przez trzysta trzydzieści trzy tysiące. Źródłem olbrzymiej energii wytwarzanej przez Słońce jest reakcja termojądrowa zachodząca w jego wnętrzu, polegająca na przemianie wodoru w hel. Taka reakcja jest charakterystyczna dla gwiazd. Gwiazdy są bowiem ciałami niebieskimi, produkującymi w swoim wnętrzu energię promienistą, która jest potem emitowana w przestrzeń. Korzystają z niej planety, które różnią się od gwiazd tym, że nie posiadają własnego źródła energii promienistej, świecą światłem odbitym.
W Układzie Słonecznym znajduje się 9 planet. Bliżej Słońca planety ziemskie - skaliste i mniejsze - Merkury, Wenus, Ziemia, Mars, a w większej od niego odległości cztery "gazowe olbrzymy" - Jowisz, Saturn, Uran, Neptun. Najbardziej odległy Pluton nie należy do żadnej z tych grup.
MERKURY - znajduje się najbliżej Słońca, prawdopodobnie pozbawiony jest atmosfery. Jego powierzchnię pokrywają liczne kratery, góry i doliny, podobnie jak na Księżycu. Temperatura wzrasta na nim do 400 stopni Celsjusza lub spada do -180 stopni Celsjusza.
WENUS - znajduje się najbliżej Ziemi i jest bardzo jasna, gdyż otoczona jest warstwą chmur, które odbijają światło słoneczne oraz zatrzymują ciepło wypromieniowane przez Słońce, toteż jest ona najgorętszą planetą w Układzie Słonecznym. Temperatura na powierzchni Wenus wynosi ok. 480 stopni Celsjusza.
ZIEMIA - planeta ludzi, prawdopodobnie jedyna w Układzie Słonecznym na której rozwinęło się życie. Atmosfera ziemska składa się z azotu, tlenu, i niewielkiego dodatku pary wodnej. Powierzchnię Ziemi w znacznym stopniu pokrywają akweny wodne . ziemia na jednego satelitę - Księżyc.
MARS - jest znany jako "Czerwona Planeta" z powodu czerwonego pyłu pokrywającego rozległy obszar jego powierzchni, pokrytej kraterami, szczelinami i ogromnymi wulkanami. Mars bardziej przypomina Ziemię. Na jego krańcach znajdują się podobne do ziemskich biegunów, czapy lodowe. Jest planetą zimną z temperaturą -23 stopnie Celsjusza.
Za orbitą Marsa krążą dziesiątki tysięcy drobnych ciał niebieskich zwanych planetoidami. Ich pas stanowi naturalną granicę oddzielającą planety ziemskie od tajemniczych "Gazowych Olbrzymów"
JOWISZ - jest tak wielki, że gdyby był wydrążony, zmieściło by się w nim 1300Ziem. Wokół niego znajduje się delikatny pierścień, a jego powierzchnię pokrywają pasy kłębiących się obłoków. Jest otoczony wieńcem 16 satelitów - przypomina miniaturowy układ słoneczny. Przypuszcza się, że na planecie tej wieją bardzo silne wiatry, zauważono bowiem bardzo charakterystyczny, stale zmieniający wielkość, czerwony wir. Doba na Jowiszu trwa10 godzin, czyli prawie 2,5 razy krócej niż na Ziemi.
SATURN - jest ogromną planetą, prawie tak dużą jak Jowisz. Otaczają go warstwy chmur burzowych, układających się w rozległe pasma. Ma 21 księżyców, najwięcej ze wszystkich planet.
URAN - ogromna gazowa planeta złożona z wodoru i helu z pokrytym lodem skalistym jądrem. Temperatura przy powierzchni może spaść do -214 stopni Celsjusza. Jego niebieskozieloną atmosferę tworzą takie gazy jak metan, wodór i hel.
NEPTUN - ma intensywnie niebieską atmosferę z wodoru i chmur metanu. Jego kamienne jądro jest prawie tak duże jak Ziemia. Ma 8 księżyców i układ pierścieni.
PLUTON - jest najdalszą i najmniejszą planetą o średnicy równej 1\\5 średnicy Ziemi. Jest planetą pokrytą lodem ze skały i metanu. Temperatura na jego powierzchni wynosi około -230 stopni Celsjusza. Ma jeden księżyc o połowę mniejszy od siebie. Został odkryty dopiero w 1930 roku.
W kategorii: Fizyka