Wiązania

W. at. (kowalencyjne) polega na nakładaniu się chmur elektronowych - orbitali atomowych i utworzeniu orbitalu molekularnego. W miejscu nałożenia się na siebie chmur elektronowych powstaje zwiększenie gęstości elektronowych i zwiększa się prawdopodobieństwo znalezienia elektronów w tym obszarze.

Przez nałożenie się orbitali p leżących na tej samej osi tworzy się w. kow. typu s i orbital molekularny.

Przez boczne nałożenie się orbitali p, czyli orbitali p równoległych do siebie tworzy się wiązanie typu P .

W. at. spol. tworzy się przez nakładanie się orbitali atomowych i tworzenie orbitalu molekularnego z równoczesnym przesunięciem chmury elektronowej w kierunku pierwiastka bardziej elektroujemnego.

np. SO₂ Siarka ulega hybrydyzacji sp² , 1. z at. O ulega hybr. sp³ , a 2. sp². S z 1. at. O tworzy 2 wiązania at. spol. w kier. O, z czego 1. jest wiązaniem s , tworzącym się przez nałożenie się orbitali shybrydyzowanych, 2. jest wiązaniem typu P , tworzącym się przez nałozenie się orbitali nieshybrydyzowanych p. Wiązanie S z 2. at. O jest wiązaniem koordynacyjnym spol. w kierunku O z udziałem orbitali shybrydyzowanych S i O. Ostatecznie między S a O 3 wiązania

sp - 180, liniowa; sp² - 120, płaszczyzna, trójkątnapłaska, tygonalny; sp³ - 109, czworościan foremny, tetraedryczny; 1 para sparowana= -2